11.11.07

Η δυναμική της Απάθειας

"Eιμαι σίγουρος οτι το τέλος του κόσμου θα έρθει κάποια Δευτέρα πρωί
Θα εχει προηγηθεί ενα βαρετό και απαθές Σαβατοκύριακο σαν αυτο που διανύω ...
Ισως να εχω άδεια εκείνη την ημέρα , ισως να μην έχω ξεκινήσει ακόμα για την δουλειά....Θα ήθελα πολύ όμως να είναι Δευτέρα πρωί και να βλέπω Αυτιά η Παπαδάκη στην τηλεόραση οταν θα συμβεί,παρέα με ενα διπλό εσπρέσσο και εναν βαρύ τομπάκο.
Θα δώσει μια τελικότητα στην οποιαδήποτε καταστροφή ....
"

Τετοιες κουλές σκέψεις έκανα καθως περπάταγα στη παραλία ντυμένος με το μικροαστικό Κυριακάτικο τυπικό (φόρμα και παπουτσάκι Nike) κουβαλώντας τον Κυριακάτικο μικροαστικό εξοπλισμό (εφημερίς με 35 ενθετα παραμάσχαλα)....

Αγνόησα τους συνολικά 7 πάκηδες που πλησίασαν για να μου πουλήσουν ρολόγια και φορτιστές κινητών και κατευθηνθηκα straight προς την παραλιακή καφετέρια που ήδη έσφυζε απο κόσμο (κόσμο μιας κάποιας ηλικίας διοτι ως γνωστόν οι γερονταίοι ξυπνούν Κυριακή πρωί).

Απιθωσα κλειδιά και κινητά στο τραπέζι και παρήγγειλα ενα διπλό βαρύ γλυκό.

Η Κυριακάτικη ψυχολογία μου αποτελείται απο αρκετούς τόνους απάθειας και βαρεμάρας σε συσκευασία αγνωστικισμού με συνολικό βάρος πλήρους σαρανταριού κονταίνερ.

Ολα γυρω μου ηταν κουρασμένα και γέρικα , οι άνθρωποι και οι σκέψεις τους , ο ήλιος , η μουσική που ακουγόταν....

Ισως τελικά δεν ήμουν καθόλου παραφωνία σε αυτο το σκηνικό....

Ούτε εγώ , ούτε η βαρεμάρα μου ...

Σε εποχές βαρεμάρας και ελάχιστου ενδιαφέροντος , σε εποχές nothing intriguing enough , το λιγότερο ενδιαφέρον απο όλα αυτά τα αδιάφορα που σε περιτριγυρίζουν προσελκύει και μερικές φορές μονοπωλεί το ενδιαφέρον σου.

Και τοτε έχουμε αδικαιολόγητα συναισθήματα που αν και φαίνονται δυνατά και αληθινά στην πραγματικότητα είναι ενας τροπος καταπολέμησης της βαρεμάρας.

Αυτο πρέπει να είναι και η πιο συνομοσιολογική θεώρηση του συναισθήματος γνωστού και ως καψούρα που εχει γραφτεί ποτέ (στο παρόν μπλόγκ τουλάχιστον)

Αλλα να σου πώ....

Θα προτιμούσα μια δυνατή καψούρα απο αυτή την βαρεμάρα ...

Ας ειναι και στημένη ρε αδερφέ ................

11 comments:

Desposini Savio hat gesagt…

αυτό ξαναπέστο..(το τελευταίο)

άντε βρε, καλή μας εβδομάδα.
σιχτιρίζω, αλλά λέμε τώρα...

Narita hat gesagt…

Εγώ το αντίθετο αλλά είναι μεγάλη και ανύπαρκτη στα μάτια ιστορία...

δυνατό πόστ π χαστουκίζει για άλλη μια φορά.

provato hat gesagt…

ρε μη με τρελαίνεις. μία δυνατή καψούρα είναι προτιμότερη ακόμα και από την πιο δυνατή, διασκεδαστική, ουσιαστική, αδρεναλινηστική εμπειρία. πόσο μάλλον από μία βαρεμάρα! τι να πω, αδιάβαστο θα με στείλεις.

:-)

Effie hat gesagt…

Δε σας πιάνω αγαπητέ...
Πώς είναι δηλαδή μία στημένη καψούρα - και μάλιστα δυνατή;;;

b.b. chris hat gesagt…

Υπάρχει καψούρα που δεν είναι στημένη;

Λωτοφάγος hat gesagt…

Ένιωσα μια ακατανίκητη επιθυμία να κόψω τις φλέβες μου, το ανέβαλα, μα διαβάζοντας τα σχόλια την ξαναένιωσα! Έλεος,βρε παιδιά! Στημένη καψούρα, αυτιάς, παπαδάκης... Πώς να μην νιώθεις χάλια; Μήπως να κοίταζες ξανά τις επιλογές σου;

pietà hat gesagt…

Μια καψούρα στο 5!
Έφτασεεεεεεεεεεεεεε!!!

:)))

[Germanos] hat gesagt…

@Ολους - Δεν υπάρχουν στημενες καψούρες. Η καψουρα ως συναισθημα ειναι μεν ψευδεπιγραφο αλλα ομως πολυ δυνατο για να ειναι ψευτικο

@Δεσποσυνη - καλη εβδομάδα !

@Ναριτα - Το ποστ ειναι χιουμοριστικό ;)

@Προβατος - Οι παλιοτεροι σχολιαστές μου εχουν κλεισει τα μπλόγκ τους με αυτα που διαβάζουν εδω μέσα !!!! Ειμαι ο αποκλειστικός αντιπροσωπος της ψυχεδέλειας στην Ελλάδα

@Εφη - δεν υπάρχει τετοιο πράγμα ... οπως δεν υπάρχουν και πολλά αλλα που περιγράφουν εδω μέσα

@Κρις - καμια καψουρα δεν ειναι στημένη , δες άνω

@Λωτοφάγος - Ναι απο αυριο Μενεγάκη

@Πιετά - βρε ούστ : p

Λωτοφάγος hat gesagt…

Σωστοοοοςςςς!

lifewhispers hat gesagt…

ρε γερμανε να σε ρωτησω; εμενα που το τελετουργικο της Κυριακης μου αρεσει υπερβολικα πολυ, λες να εχω τιποτα σοβαρο; δεν ξερω ρε γμτ τι ειναι τελικα καλυτερο. μια δυνατη καψουρα ή ενας ελληνικος καφες μια βροχερη μερα ; να μου πεις αν ξερεις.

3 parties a day hat gesagt…

Την απόφαση να αυτοκτονήσω, θα την έπαιρνα οπωσδήποτε Κυριακή. Το πρόβλημα είναι πως δεν θα την υλοποιούσα, μόνο και μόνο από βαρεμάρα.