Ad hominem

Περπατούσα με το κεφάλι σκυφτό νοιώθοντας τις πρωτες ψιχάλες πάνω μου.
Κάποιοι με κοίταζαν περίεργα γιατι τα γυαλιά ηλίου δεν ταιριάζουν σε βροχερές μέρες.. εγω πάλι δεν τα φοράω οταν κανει καλό καιρό γιατι τις καλές μέρες θελω να βλέπω.

Περπατούσα μεσα στο πλήθος με τις κεραίες κατεβασμένες διασχίζοντας σκόρπιες και αδιαφορες σκέψεις των γύρω μου..

Ενα απο τα πράγματα που δεν μας εμαθαν στο σχολείο ειναι οτι οι σκεψεις μας επηρεάζονται απο τις σκέψεις των γύρω μας οπως η βελόνα της πυξίδας απο τον μαγνήτη και ενα απο τα πράγματα που μας εμαθαν αλλα κανεις δεν το θυμάται ειναι οτι η πραγματική εικόνα που βλέπουν τα μάτια μας ειναι αντεστραμμένη ασπρόμαυρη και με ελάχιστο focus.
Τις λεπτομερειες πάντα τις προσθέτει ο εγκέφαλος...

Μια λεπτομέρεια ηταν οτι ειχα ελαφρως αργήσει στο ραντεβού μου αν και ο χωροχρόνος ειναι τοσο ευπλαστος που καταφερνω να ζω πάντα το μέλον μεσα στο παρελθόν η πιο σωστά το παρελθόν μεσω του μέλοντος.

Θυμόμουν οτι ειχα ξαναπεράσει το δρόμο αλλες μέρες πιο φωτεινές αλλα δεν τις αναπολούσα γιατι μπορω να γυρίσω και να τις ξαναζήσω απο την αρχή...
Θα εκανα ακριβώς τα ιδια πράγματα γιατι συνηθως μου συμβαίνουν πράγματα αναμενόμενα στα οποία εγω αντιδρώ με τον αναμενομενο τρόπο.
Δεν γουστάρω τις επαναλήψεις ομως .

Ο γενικός κανόνας ειναι οτι οσα συμβαίνουν ειναι κατα πλειοψηφία αναμενόμενο να συμβούν. Υπάρχουν και τα απροσδοκητα γεγονότα αλλα αυτα ειναι λίγα.
Γιαυτο οι ανθρωποι προγραμματιζουν..

Διαφορετικά δεν θα υπήρχαν ουτε πλάνα ουτε budget

Το "budget" ειναι μια λέξη που ηχεί περίεργα τις βροχερές Κυριακές

θυμηθηκα τον πωλητη ενος βιβλιοπωλείου που ειχα συναντησει πριν απο χρόνια.
Μου ειχε δωσει εναν μικρό κρυσταλλο ...."νομιζω οτι θα σου χρειαστεί" .....

Εβγαλα το ιδιο μικρό κρυσταλλάκι απο την τσεπη μου και το αφησα να μαζεψει λιγο απο το ελάχιστο φως που υπήρχε στην ατμόσφαιρα.

Η βροχη ειχε σταματησει και εγω ειχα φτάσει εκει που ήθελα....

Τελικά δεν κατάφερα να μη σκέφτομαι οταν περπατάω.

Ούτε σήμερα.