15.04.11

Κανένα Χάπι



Παρε το μπλε χάπι και θα ξυπνήσεις πίσω στο (τοτε) κρεβατάκι σου κάπου στα τελη των Nineties. 
Δεν θα θυμάσαι τιποτα απο αυτα που συνέβησαν παρα μόνο (κομπιάζει) fragments της μελλοντικής σου ζωής. 
Κάτι σαν κομμάτια από έναν αδιάφορο εφιάλτη , έτσι θα θυμάσαι όσα έζησες στο ενδιάμεσο. 
Αν τοτε ήσουν ένας χαμένος που ζουσε ανεύθυνα και δεν πρόσεχε την υγεία του θα συνεχίσεις να ζεις έτσι. Αν δούλευες απο το πρωι μεχρι το βράδυ σε βλακώδεις δουλειές για μισό κομμάτι ψωμί θα συνεχίσεις να κάνεις το ιδιο. Αν δεν βρήκες το ταίρι σου τοτε δεν θα το βρείς ούτε τώρα. Κατα πάσα πιθανότητα δεν θα σε βρεί ούτε αυτό..... 
Απλώς θα σου δωθεί η ευκαιρία ενος δεύτερου γύρου μαλακίας που θα κρατήσει έντεκα χρόνια.


Παρε το κόκκινο χάπι και η πραγματική ζωή θα ξεδιπλωθεί μπροστά σου.  Δεν μιλάω για τα δειλινά και τις ακρογιαλιές αλλα για την πραγματικότητα πισω απο το σκηνικό .
Ο κόσμος γύρω σου μοιάζει με την οθόνη μπροστά σου. Αν κοιτάξεις έντονα ενα κομμάτι της πραγματικότητας θα δείς οτι αυτό αποτελείται απο μικρά pixel οπως ακριβώς και η οθόνη σου. 
Η πραγματικότητα ξεθωριάζει όταν την κοιτάς από κοντά... εκνευρίζεσαι με τα καθημερινά αλλά στην πραγματικότητα δεν είσαι τίποτε άλλο παρά μόρια υγρασίας σε μία οθόνη
Πάρε το κόκκινο χάπι και δεν θα έχεις πια απορίες. 


Ξύπνησα ιδρωμένος και κοίταξα το ξυπνητήρι δίπλα μου. Ήταν 3:33 το πρωί. 
Αναμενόμενο αλλά θα προτιμούσα να ήταν 2:22 (Μιάμιση ώρα ύπνος - κάτι λέει)
Θυμάμαι ότι δεν πήρα το κόκκινο χάπι ή αν το πήρα του το έφτυσα στα μούτρα 
Θυμάμαι ότι κατά την διάρκεια του ονείρου έπαιζε ένα  γκαπα γκούπα στο background , 
μια εκνευριστική μουσική που μου ανέβαζε τους σφυγμούς (πράγμα καθόλου δύσκολο σας διαβεβαιώ).  
Ο Μορφέας εμφανίζεται συχνά και το παίζει μάγκας στέλνοντας προφητικά όνειρα και εικόνες γρίφους. Το έκανε το 2001 (το θυμάμαι έντονα) και καμιά δεκαριά φορές στη συνέχεια για λιγότερο σημαντικά γεγονότα.  
Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι με επέλεξε τυχαία και απλώς σπάει πλάκα μαζί μου (ο μόνος είναι ?) ποιο θα ήταν το όφελος αν έπαιρνα το χάπι? 
Η ιστορία γράφεται από τον νικητή και όχι από χαμένους σαν κι εμένα. 
Για μενα το παρελθόν ήταν απλά γεγονότα και οχι προσωπικοί θρίαμβοι , συμβάντα σε απλή η σύνθετη παράθεση  με ταμπελάκια για ευκολη πρόσβαση τοποθετημένα με τάξη σε ενα χρονοντούλαπο. Alles in Ordnung. 
Ποιο θα ήταν το όφελος του να δεις την πραγματικότητα - το παρόν και το παρελθόν - αν δεν μπορείς να την αλλάξεις ούτε στο ελάχιστο ? 


Τέλος
Η προσφορά του Μορφέα ήταν μούφα. Το ίδιο και οι προφητείες του.
Μου έδειχνε μια παράσταση στην οποία ήταν σκηνοθέτης  και την άλλαζε κατά βούληση. Διότι αν παραδεχτούμε ότι η πραγματικότητα γύρω μου είναι ένα ολόγραμμα τότε και αυτός ως μέρος της πραγματικότητας (τουλάχιστον της δικής μου) είναι το ίδιο μούφα και ολόγραμμα όπως οτιδήποτε άλλο. 
Μην σκεφτείς αυτά που γράφω , πέσε κοιμήσου καλύτερα ή άλλαξε πλευρό αν ηδη κοιμάσαι.  

3 comments:

Anonym hat gesagt…

Κανένα χάπι είναι μια καλή συμβουλή φίλε \

Δ.Δ

Loukianos hat gesagt…

Εξαίρετο κείμενο και κατα τι αλληγορικό αγαπητέ (άργησα να το δώ)

Νεστορας hat gesagt…

Και να θες να το παίξεις αδιάφορος τελικά παραδίδεσε στις προβλέψεις του Μορφέα