Κατι βρήκα τελικά

Καθόμουν στην αγαπημένη θέση μου στο Qualdo (σκαμπό ειναι καθοτι το Qualdo ειναι μπάρ), κάπνιζα το προσφιλές (μου) πούρο αποφάσεων Leitterman (αρκετα βαρυ πουρο αποφάσεων για εναν αναποφάσιστο) και έπινα το προσφιλές προς εμέ πλην όμως αρκούντως αναχρονιστικό βερμούτ με κόλα (cola εννοώ).

Κατι αναχρονιστικό πρέπει να επαιζε ως μουσική, αλλα δεν επρόσεχα.
Θα μπορούσε να ηταν ο εθνικός υμνος της Πολωνίας ή μια φούγκα του Μπάχ , δεν θυμάμαι... (τωρα που το σκεφτομαι βέβαια , Μπάχ σε μπάρ....)

Τον ειδα με την ακρη του ματιου μου στον καθρέφτη (θα μπορούσα να τον δω και με το κέντρο του ματιού μου, δεν είμαι αλοίθωρος ), τον είδα λοιπόν να στέκεται αγέρωχος διπλα μου, φορωντας το γνωριμό μαυρο πουκάμισο και την γνώριμη εκφραση στο προσωπό του..

"Η ζωή ειναι ενα συνολο συμβιβασμών μικρέ " μου είπε και επαυσε με νόημα ...

" Σωστα" του απήντησα "συμβιβάζεσαι με το να εισαι γκαντέμης -ο οποίος παρεπιπτόντως φορα μαυρα πουκάμισα υπο καύσωνα χωρις να συμμετεχει σε εκδηλώσεις πενθους η σιωπηλής διαμαρτυρίας - συμβιβάζεσαι πινωντας μόνο βερμουτ , ΄παρακολουθώντας το Days of the Condor στο βιντεο καθε Σαββατο μεσημέρι στις 3.15, ισιώνοντας τα κάδρα σε ξενους τοίχους, στοιχίζοντας τις οδοντοκρεμες και τα σαμπουάν στο ντουλάπι του μπάνιου ... κτλ"

" Η γκαντεμιά ειναι ευεργετική -υπο συνθήκες"- μου απήντησε , αποφευγωντας περίτεχνα να αναφερθει στις παραξενιές που τον δερνουν ανηλεώς since birth

Δεν τον άφησα να συνεχίσει.. , πληρωσα και βγήκα απο το (προσφιλές μου) μπάρ

Και καλά έκανα διότι συζητηση μας δεν θα ειχε καμία κατάληξη....

Το κακό με τον εαυτό μου ειναι οτι με ξέρει πολύ καλά ...

Ασε που θα με ρωταγε πως τα πάω και θα του απαντούσα με την πάσα (γνωριμη προς εμέ ) ειλικρίνια.

Ευτυχως τωρα τελευταία τον συναντώ μονον κατόπιν υποβοήθησης αλκοόλ (κάτι το οποίο με ενοχλεί στο στομάχι παρεπιπτόντως).

Τωρα που το σκέφτομαι , είναι καιρος να φύγει ο
ένας πόλος απο το bipolar (πειτε μου εσεις ποιός, αν εχετε κάποια ιδέα)


YΓ

Ο ορισμος του bipolar όμως διαφερει απο περιπτωση σε περίπτωση:

Στην περιπτωση μου ο ενας πόλος είναι ο περιέργος και ο άλλος νορμάλ (με την ευρεία εννοια του όρου)

Στην περιπτωση μιας μπαταρίας ο ενας πόλος θα ήταν θετικός και ο άλλος αρνητικός

(Ο ενας πολος δεν εχει λόγο υπαρξης αν δεν υπάρχει ο άλλος)

Να δω τι θα σχολιάσετε

Revised Post : Ολα είναι ενα ψέμα

Stardate 20070629
Captain's Log

6.45' π.μ
Η νεκρική σιγή του δωματίου διεκόπη απο τον ήχο του μεξικανικού εμβατηρίου Λα κουκαράτσα , default επιλογή του κινεζικής κατασκεύης και προελεύσεως ξυπνητηριού.

Πεπεισμένος οτι δεν μπορούσα να σταματήσω το Παρασκεύο-Σαββατοκύριακο που μολις είχε ξεκινήσει, όρθωσα το αγωνιστικό ανάστημα μου* [*φραση δανεισμένη απο την Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια] για να το αντιμετωπίσω.

Περπάτησα με το βάδισμα του ζόμπι ως την τουαλέτα , όπου και έβαλα το κεφάλι μου κάτω απο παγωμένο νερό (-4 c) το οποίο σε συνδυασμό με το βραζιλιάνικο χαλαρωτικό σαμπουάν murumuru συνεισφέρει στην επέκταση των ορίων της ανθρωπινης συνείδησης, κάτι που χρειαζόμουν μια και έπρεπε να ξυπνήσω και να πάω στη δουλειά.

Ο δυνατός γαλλικός καφές θα με βοηθούσε ΛΟΓΙΚΑ να βάλω τις σκέψεις μου σε μια τάξη.... Συμπληρωματικά αναψα το πούρο αποφάσεων μάρκας Leitermann και πάτησα το play του στερεοφωνικού....

Βυθίστηκα στην πρωινή ανάλυση των δεδομένων που αποτελούν την απατηλή πραγματικότητα γύρω μας, υπο τους ήχους της μουσικής του Syd Barret .

Ας δούμε τα δεδομένα :

1. Καθε πρωί βρίσκομαι σε μια δουλειά της οποίας η φύση αποδεικνύει οτι κάποιος πάτησε το κουμπί Create Random Job Now..
Αν και είμαι εκει λίγες μέρες ξερω τους περισσότερους πολλά χρόνια και εχω συνεργαστεί μαζί τους , γνωρίζω επίσης καλά το αντικείμενο και τους πελάτες.
Φυσικόν είναι θα πείς μια και αλλάζω δουλειά ανα 10 το πολύ 12 μήνες
Τείνω όμως να πιστεψω οτι το επαγγελματικό μου περιβάλλον είναι κάτι σαν πίστα απο computer game που χρησιμοποιεί τα ιδια τερατα σε κάθε πίστα.
Προκειται για δημιούργημα κάποιας νοσηρής φαντασίας
Συμπέρασμα : Η δουλεια μου είναι μια ψευδαίσθηση

2. Σε προσωπικό και γκομενικό επίπεδο τα πράγματα είναι απελπιστικά πιο απλά.
Το κουμπί create η generate random ψυχασθενή γκόμενα now ειναι συνεχώς πατημένο.
Ολες λένε ακριβώς τα ίδια , διαφέρει μονο το μέγεθος του σαγονιού τους καθοτι η τελευταία άνηκε στην φυλή των Κλίνγκον.Προκειται πάλι για τα ιδια τέρατα σε διαφορετικές πίστες
Συμπέρασμα : Οι γκομενες που με απασχολούν είναι ψευδαίσθηση


3. Δεν υπάρχει Τροχαία ούτε Δημοτικη Αστυνομία.
Παράδειγμα λέμε : Πηγαίντε Χαμοστέρνας και Πειραιώς τώρα.
Καθήστε οσο θελετε εκεί στη διασταύρωση , αμα δειτε τροχονόμο χεστε με.....
Δεν παει να εχει ντεραπάρει νταλίκα , δεν παει να εχει πέσει αεροπλάνο
Σε αυτα που δεν έχουν σας (μας) γράφουν
Το πολύ απλό παράδειγμα που προανέφερα δι αστεισμόν αποδεικνύει οτι το κράτος ειναι μια ψευδαίσθηση....
Συμπέρασμα : Ο Πολύδωρας ειναι μια ψευδαίσθηση......
(create random minister now ενα πράγμα)

Βασικό συμπέρασμα : Δεν υπάρχει τίποτε γύρω μου ούτε δουλειά ούτε γκόμενες ούτε Κράτος.
Επίσης δεν υπάρχει πούρο Leiterman , καφες στην καφετιέρα , ούτε το παρόν μπλόγκ .......

Αυτά.

Σας αφήνω τώρα γιατι πλάκωσε δουλειά