Revised Post : Ολα είναι ενα ψέμα

Stardate 20070629
Captain's Log

6.45' π.μ
Η νεκρική σιγή του δωματίου διεκόπη απο τον ήχο του μεξικανικού εμβατηρίου Λα κουκαράτσα , default επιλογή του κινεζικής κατασκεύης και προελεύσεως ξυπνητηριού.

Πεπεισμένος οτι δεν μπορούσα να σταματήσω το Παρασκεύο-Σαββατοκύριακο που μολις είχε ξεκινήσει, όρθωσα το αγωνιστικό ανάστημα μου* [*φραση δανεισμένη απο την Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια] για να το αντιμετωπίσω.

Περπάτησα με το βάδισμα του ζόμπι ως την τουαλέτα , όπου και έβαλα το κεφάλι μου κάτω απο παγωμένο νερό (-4 c) το οποίο σε συνδυασμό με το βραζιλιάνικο χαλαρωτικό σαμπουάν murumuru συνεισφέρει στην επέκταση των ορίων της ανθρωπινης συνείδησης, κάτι που χρειαζόμουν μια και έπρεπε να ξυπνήσω και να πάω στη δουλειά.

Ο δυνατός γαλλικός καφές θα με βοηθούσε ΛΟΓΙΚΑ να βάλω τις σκέψεις μου σε μια τάξη.... Συμπληρωματικά αναψα το πούρο αποφάσεων μάρκας Leitermann και πάτησα το play του στερεοφωνικού....

Βυθίστηκα στην πρωινή ανάλυση των δεδομένων που αποτελούν την απατηλή πραγματικότητα γύρω μας, υπο τους ήχους της μουσικής του Syd Barret .

Ας δούμε τα δεδομένα :

1. Καθε πρωί βρίσκομαι σε μια δουλειά της οποίας η φύση αποδεικνύει οτι κάποιος πάτησε το κουμπί Create Random Job Now..
Αν και είμαι εκει λίγες μέρες ξερω τους περισσότερους πολλά χρόνια και εχω συνεργαστεί μαζί τους , γνωρίζω επίσης καλά το αντικείμενο και τους πελάτες.
Φυσικόν είναι θα πείς μια και αλλάζω δουλειά ανα 10 το πολύ 12 μήνες
Τείνω όμως να πιστεψω οτι το επαγγελματικό μου περιβάλλον είναι κάτι σαν πίστα απο computer game που χρησιμοποιεί τα ιδια τερατα σε κάθε πίστα.
Προκειται για δημιούργημα κάποιας νοσηρής φαντασίας
Συμπέρασμα : Η δουλεια μου είναι μια ψευδαίσθηση

2. Σε προσωπικό και γκομενικό επίπεδο τα πράγματα είναι απελπιστικά πιο απλά.
Το κουμπί create η generate random ψυχασθενή γκόμενα now ειναι συνεχώς πατημένο.
Ολες λένε ακριβώς τα ίδια , διαφέρει μονο το μέγεθος του σαγονιού τους καθοτι η τελευταία άνηκε στην φυλή των Κλίνγκον.Προκειται πάλι για τα ιδια τέρατα σε διαφορετικές πίστες
Συμπέρασμα : Οι γκομενες που με απασχολούν είναι ψευδαίσθηση


3. Δεν υπάρχει Τροχαία ούτε Δημοτικη Αστυνομία.
Παράδειγμα λέμε : Πηγαίντε Χαμοστέρνας και Πειραιώς τώρα.
Καθήστε οσο θελετε εκεί στη διασταύρωση , αμα δειτε τροχονόμο χεστε με.....
Δεν παει να εχει ντεραπάρει νταλίκα , δεν παει να εχει πέσει αεροπλάνο
Σε αυτα που δεν έχουν σας (μας) γράφουν
Το πολύ απλό παράδειγμα που προανέφερα δι αστεισμόν αποδεικνύει οτι το κράτος ειναι μια ψευδαίσθηση....
Συμπέρασμα : Ο Πολύδωρας ειναι μια ψευδαίσθηση......
(create random minister now ενα πράγμα)

Βασικό συμπέρασμα : Δεν υπάρχει τίποτε γύρω μου ούτε δουλειά ούτε γκόμενες ούτε Κράτος.
Επίσης δεν υπάρχει πούρο Leiterman , καφες στην καφετιέρα , ούτε το παρόν μπλόγκ .......

Αυτά.

Σας αφήνω τώρα γιατι πλάκωσε δουλειά

Σύννεφα

Η βασική διαφορά του ανθρώπινου εγκεφάλου με το σύστημα ολοκληρωμένων κυκλωμάτων που αποκαλούμε υπολογιστή η ρομποτ , είναι το συναίσθημα.
Το emotion chip και ο αλγόριθμος προσομοίωσης του ανθρώπινου συναισθήματος σε μηχανή θα ήταν ενα έργο αντάξιο νόμπελ αλλα εν πολλοίς άτοπο.
Σκοπος μας είναι να βελτιώνουμε την απόδοση των υπολογιστών και όχι να τους χαντακώνουμε βάζοντας τους παραμέτρους οπως το συναίσθημα.........

Αυτά σκεφτόταν και σταμάτησε να πάρει μια ανάσα γιατί συνήθως σκέφτεται σοβαρά θέματα όταν κάνει τζόγκινγκ . Ειχε ήδη αρχίσει να ψιχαλίζει και αυτή αντανακλαστικά σήκωσε την κουκούλα απο την φόρμα της .........
Είχε κλάψει και απογοητευτεί πολλές φορές στην ζωή της , όπως όλοι μας.
Κάποιες στιγμές είχε νοιώσει ευτυχισμένη, αλλα η ευτυχία είναι τόσο υποκειμενική που κάποιοι την φαντάζονται σαν αυτοκίνητο ,σπίτι , πισίνα η σπίτι με πισίνα και αυτο την αηδίαζε γιατι είχε ολα αυτά αλλα συνήθως δεν ήταν ευτυχισμένη....
Σκοπός μας όμως πρέπει να είναι η εκλογίκευση των συναισθημάτων και η προσομοίωση της depression free συμπεριφοράς των υπολογιστών στους ανθρώπους.
Τελικά στεναχωριόμαστε για πράγματα που δεν αξίζει ...........


Τον είδε να βαδίζει προς το μέρος της και σκέφτηκε οτι αυτός ηταν το ζωντανό παράδειγμα των συλλογισμών της.Υποτίθεται οτι είχε κάποια επαγγελματική συνάντηση στο ξενοδοχείο πιο κάτω αλλα μάλλον τελείωσε πιο γρήγορα.........

-Πως πάς ?

-Ολα καλά .....της απάντησε αυτός και είχε ένα αγέρωχο βλέμμα και μια φωτεινή επιγραφή πάνω απο το κεφάλι του που έγραφε "ΔΕΝ ΜΑΣΑΩ ΡΕ"

Οπως τον κοίταζε είδε τα σύννεφα να μαζεύονται πάνω απο το κεφάλι του , το ίδιο είδε και στα μάτια του αλλα δεν είπε τίποτα.
Σκέφτηκε μόνο οτι έπρεπε να σταματήσει να σκέφτεται οταν κάνει τζόγκινγκ.............

Τα γυαλιά

Business

Με τον [μαλάκα] είχα πρωινό ραντεβού σε ξενοδοχείο επι της παραλιακής.
Παρκαρα στην μικρή πλατειούλα μπροστά απο το ξενοδοχείο και μεχρι το ρολόι να δείξει 10.00' αναρωτιόμουν διάφορα άσχετα πράγματα τα οποία και παραθέτω με σειρά σοβαρότητος :

1. Γιατι εχουν καταργηθεί τελευταίως τα περίεργα σύμβολα απο τα καπάκια υπονόμων?

2. Ποιος ήταν ο Ροντήρης του οποίου τωρα κοίταζα την προτομή ?

3. Τι με ήθελε η φιλτάτη και μου εστειλε sms απο βραδίς σε greeklish "malaka aurio proi ela spiti " ?

.......Σύντομα θα μάθαινα ..... προς το παρόν είχα τον [μαλάκα].

Προχώρησα προς το ξενοδοχείο σφίγγοντας τον κόμπο της γραβάτας και ο πωλητής βιομηχανικού υλικού ξύπνησε μέσα μου.
Η φωτεινή επιγραφή "ΔΕΝ ΜΑΣΑΩ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ" που αναβόσβηνε πάνω απο το κεφάλι μου πρεπει να ήταν ορατή τουλάχιστον μεχρι την Μεταμόρφωση. Το υποθέτω αυτό διότι ο [μαλάκας] με εντόπισε απο την άλλη άκρη του lounge και παραμερίζοντας τον μπόγο που αυτός αποκαλούσε Τούρκο πελάτη ήρθε να με χαιρετήσει με το χέρι προτεταμένο σαν την μπουλντόζα που πάει να αποθέσει μπάζα.

-Σε ευχαριστώ που ήρθες ..μου είπε και ισως το εννοούσε

-Το εχω μετανοιώσει ήδη είπα μεσα απο τα δόντια μου και ένοιωσα σαν να είμαι κάτι μεταξύ Γιάγκου και Φρίντας Δράκου.

Κοντεψα να του πετάξω το φλυτζάνι με τον καφέ στα μούτρα όταν με εβαλε να κάτσω στο διπλανό τραπέζι με κάποιον συνεργάτη του και αυτός συνέχισε την κουβέντα του με τον Τούρκο.
Ηξερα ήδη την συνέχεια....την είχα δεί και σε άλλο επεισόδιο , μόνο που τότε κάτι τέτοιες συμπεριφορές θα με έκαναν να κλειστώ στο δωμάτιο μου για ένα Σαββατοκύριακο.

Μάντεψε ποιος είναι ο μαλάκας σε αυτή την αίθουσα ...είπα στον περιορισμένης αρμοδιότητας συνομιλητή μου και του σέρβιρα την προσφορά τους στα μούτρα.
Με σταθερή φωνή που θυμιζε τον Ιλαρχο του εξήγησα οτι γελασα αρκετά με το φαξ της προσφοράς τους στο οποίο δεν ειχαν βαλει τιμές και τους ευχαριστώ γι αυτό.

Εδω ήρθα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κάνω μια απλή δουλειά με ανθρώπους που λογικά θα συναντούσε κανείς σε ίδρυμα.
Κάτι στο Επωνυμο μου τους εκανε να πιστεύουν οτι βρήκαν το θύμα της ζωής τους.
Παρόλα αυτά ο [μαλάκας] που κάποιοι δυστυχείς αποκαλούν αφεντικό με είχε ήδη γράψει σ' αυτά που δεν είχε .....

Σηκώθηκα απο το τραπέζι με αργές κινήσεις και ρώτησα τον σερβιτόρο αν το ξενοδοχείο είχε έξοδο κινδύνου.....

Γιατι έξοδο κινδύνου? ..με ρώτησε γουρλώνοντας τα μάτια.

Γιατι πάω προς Γλυφάδα ρε Βλάκα , η κανονική εξοδος βγάζει Βούλα... του απάντησα και τους άφησα σύξυλους να αναρωτιούνται γιατί εγκατέλειψαν το ΠΙΚΠΑ και άρχισαν να νταραβερίζονται με ανθρώπους σαν και μένα.

Τους χαιρέτησα με ενα γαμοσταυρίδι στα τούρκικα και γρήγορα βρέθηκα στο δρόμο.

Επικοινωνία

Communication Breakdown

Παρασκεύη , τέλος της εργασίμου εβδομάδος - βοηθειά σας καθότι την ώρα που με διαβάζετε είμαι για καφέ Πειραιά. Το άρθρο για τα Νότια Προάστεια απο Δευτέρα.
Φανταστείτε απο τωρα οτι θα σχολιάσω την Πλατειλiούπολη , το Γιβραλτάρ (Καρέας) , την Αργυρούπολη και την Γλυφαδοβούλα.

Το θέμα της σήμερον είναι η επικοινωνία.
Παραθέτω χθεσινή συνδιάλεξη μου με κάποια φίλη στο gmail για προβληματισμό


Εγώ : Που είσαι μικρή ? [Στο computer εστελνε e-mail με ανέκδοτα και video]

Αυτή : Πλένω κουρτίνες ασε με ... [?]

Εγώ : Εχεις το laptop στο πλυσταριό ? [Λογική ερώτηση]

Αυτή : Δεν έχω Laptop , που το είδες το Laptop? [παρε μου ενα τσιγκούνη]

Εγώ : Ντυσου πάμε για καφέ στο Βατερλώ

Αυτή : Παραλία είναι αυτό ? Δεν το ξέρωωωω [Δεν με διαβάζει ουφφφ]

Εγώ : Οχι , Αγια Παρασκεύη

Αυτή : Εκει εδωσα για δίπλωμα οδήγησης [ Και δεν το πήρα]

Εγώ : Στον Χολαργο έδωσες [Ας Λάδωνες]

Αυτή : Καλά πάμε σ'αυτό το μαγαζί που λές στο Ναπολεόν [ουτε καν με προσέχει]

Εγώ : Ντυσου και έρχομαι [Αν σου κάνουν ακόμα τα καλοκαιρινά που δεν το βλέπω]

Αυτή : Οκ , Μάκια

Τελικά πήγαμε παραλία.

Ας Περιμένουν οι Τσιμούχες

[Φοβερό πράγμα , εχω επισκεφθεί ολες τις βιομηχανικές επιχειρήσεις του νομού Αττικής και όλοι με καλούν για Β' συνέντευξη .Ολοι μου δινουν όσα έπαιρνα και εγω μένω να αναρωτιέμαι :
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΑΚΟΣ Σ'ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΑΒΑ?
Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό , τι μου βρίσκουν ? ]
Ναι είναι τραγωδία , τώρα που γουστάρω να αράξω , πλάκωσανε όλοι για συνεντεύξεις....

Τωρα που πρέπει να αναδιοργανωθώ και να κοιτάξω το μέλλον με απάθεια (η πραγματική ζωή αρχίζει μετα το extended vacation) πέσανε ολοι με προτάσεις....
Και τι να τους πώ ?
Πόσο να το τραβήξω ?
Δεν θελω πολυ , δυο βδομαδούλες by the sea...
Κυριοι H.R , ζητάω πολλά ?

-----------------------------------------------------

Ο τυπάκος ( HR) με κοιτάει με υποπτο βλέμμα

- Λοιπόν , μου κάνεις νεαρέ (σκατά , ειναι πιο μικρός απο μένα απλά αυτος μεγαλοδείχνει)

Σκέφτομαι οτι θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε μια ενημέρωση απο Δευτέρα που ερχεται το φορτίο με τις τσιμούχες απο Κίνα...

- Τσιπούρες , είπατε ?

- Τσι-μού - χες επαναλαμβάνει τονίζοντας τις συλλαβές

(ωχ ...Με βλέπω να ανοίγω κοντείνερ και μετράω τσιμούχες και αλλα παρεμφερή )

- Δεεεεν , δηλαδή -εννοώ ...δεν γίνεται απο Τριτη - Τετάρτη ?

- Φυσικά γίνεται , αλλα οσο πιο νωρίς εγκληματιστείς με τις τσιπούρες , παρντόν τσιμούχες τόσο το καλύτερο .... ΛΟΙΠΟΝ ΤΙ ΛΕΣ , ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΑ ΒΡΗΚΑΜΕ ΑΝ ΚΑΙ ΖΗΤΑΣ ΠΟΛΛΑ

Πότε ξεκινάς ?

(Διακοπέεεες η Τσιμούχες ? )

(Τσιπουρες η Τσιμούχες ? )

Ειμαστε για [Party?]

Δεν ψηνόμουν ιδιαίτερα να συμμετέχω στο πάρτυ των μπλόγκερς αλλα πήγα.
Ηταν κοντά , θα ήταν εκεί το Bloggaki , και παίζει και ενα synchronicity με το Mercedes Club που του πάει ως επίλογος σε μια μπερδεμένη περίοδο της ζωής μου.
Ηξερα καλά την κόκκινη αίθουσα όπως και τον θρύλο της Mercedes "kapone" του 1929 που εχει παρκάρει στην ταράτσα.

Το αυτοκίνητο άνηκε στον Gustav Κουμπουράκο τοποτηρητή του Κάιζερ Γουλιέλμου του Α στο λιμάνι της Γλαρέντζας (καλα φαροφύλακας ήταν). Ο Gustav Κουμπουράκος ήταν παππούς της συντρόφου μου (με την μαρξιστική έννοια του όρου) μεγαλοαστής Φρειδερίκης . Νομίζω το κτίσμα ανήκει στην Φρειδερίκη αλλα η ίδια δεν το θυμάται.

Περα απο τις μαλακίες που γράφω το μαγαζί "μου είχε κάνει παρέα" σε μια πρόσφατη άσχημη περίοδο και ηθελα να εξορκίσω με την παρέα των μπλόγκερς αυτές τις αναμνήσεις.

Το καταφέρατε παιδιά.

Αναφέρομαι σ' αυτούς που ήταν εκεί και γνώριζα :

Στους συνδαιτημονες της γαλαρίας Chriss , Spyro , Mogwai με το ουισκοπότηρο και την μπύρα στο χέρι εναλλάξ , στις φοβερές Cruccila , Georgia , στο Bloggaki , στον Αστροιστορικό που κατάφερε να βγαίνει φωτογραφίες με τους "διάσημους" μπλόγκερς και να παίζει στα ίσια τον George is your man στα χορευτικά (ψυχεδέλειαααα) , στην φοβερή Αργυρένια που δεν την ειδα να πίνει , στον Yoreeka με την συμπαθεστάτη *Αθηνά* (φοβερά παιδιά) , στον Thrass , στον Υπουργό και ενα κάρο άλλους τους οποίους θυμάμαι αλλα βιάζομαι να τελειώσω το ποστ γιατί πέφτει το αναθεματισμένο DSL.

(ΞΕΧΑΣΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ?)

ΕΛΑ ΠΙΣΩ ΓΡΗΓΟΡΑ...........

Πίστευα οτι ο ελεύθερος χρόνος είναι ενα απόλυτο μέγεθος που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατα το δοκούν απο εναν αργόσχολο σαν εμένα.
I counted wrong
Είμαι ενας αργόσχολος άνεργος που δεν μπορεί να ολοκληρώσει τρείς ημέρες διακοπών λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων .
Με την ευκαιρία θα ρίξω κανα ποστ και κανα... counter stike :-P
(Ξαναφευγω το Σ.Κ )
------------------------------
Περα απο τα παραπάνω ελαφρά , η διαχείριση χρόνου είναι θέμα για μας τους Μικροαστούς.

Μοιράζουμε την μέρα μας σε ώρες παραγωγής (δουλειά) και ώρες δυνητικής απόλαυσης και κατανάλωσης (ελεύθερος χρόνος).
Δειτε τις δύο διαφορετικές "ζωές" που ζούμε καθημερινά ως ενδοεπικοινωνούντα δοχεία : αν το ενα γεμίσει με πολύ και κακής ποιότητας υγρό το άλλο θα αποκτήσει και αυτό το ίδιο υγρό.
Το imbalance της κακής "ποιότητας" δουλειάς με την ποιότητα ζωής που θέλουμε να ζήσουμε είναι το νουμερο 1 μικροαστικό πρόβλημα σήμερα .
Το θέμα δεν λύνεται εύκολα και αν αρχίσω να το αναλύω περαιτερω θα πέσω σε loop.

Δες το case study :
Δεν προλαβαίνω να τελειώσω την δουλειά μου , δεν έχω πάρει ποτέ άδεια , δεν μπορώ να λείψω μια μέρα , ανοίγω τον υπολογιστή 9 το πρωί και τον κλείνω 9 το βράδυ κ.τ.λ είναι φράσεις που ακούω ολοένα και πιο συχνά απο συνομήλικους και μικρότερους.

Τωρα πείτε μου αν σας θυμίζουν τον εαυτό σας , τα παρακάτω :

Τι ακριβώς περιμένεις να συμβεί στη ζωή σου οταν προσλαμβάνεσαι για εργασία το 1997 , παίρνεις την πρώτη άδεια το 2000 , δεύτερη το 2003 με προοπτική να μην ξαναπάρεις επειδή ο εργοδότης σου ΘΑ αντιμετωπίζει μια σειρά οργανωτικά και άλλα προβλήματα ?

Καλά να δουλεύεις 11 και 12 ώρες αλλα επι πόσες μέρες μπορείς να το κάνεις αυτό χωρίς να.. μπουχτήσεις ?

Και τελικά δουλεύεις 11 η 12 ώρες επειδή η δουλειά σου είναι σοβαρή και τα καθήκοντα βαριά Η επειδή χρειάζεσαι 8 ώρες για να επιλύσεις ενα πρόβλημα το οποίο πρέπει να λύνεται στο μισάωρο, τι φταίει για αυτό?
Τα οργανωτικά και άλλα προβλήματα του εργοδότη σου η οτι ΕΣΥ έχεις κάψει φλάντζα αμέσως μόλις αυτά επιλύθηκαν?

Ποσα συναπτά χρόνια μπορεί να σε απασχολούν τα παραπάνω ερωτήματα ?

(Το Post αφιερώνεται στην Pieta )

Τον πούλο Αρμ

---------------------------------
Captain's Log
Stardate : 20070501 (Καλό Μήνα)
Ημερα ανεργίας : Δεν μετράω πιά

Location: Λεβίδι Αρκαδίας [Γεωγραφικές συντεταγμένες 37μοιρες 40', 56 60'']
---------------------------------

Δεν ξέρω αν θα πρέπει να το ονομάσω ολιγοήμερες διακοπές διότι αφενός δεν γνωρίζω αν θα είναι ολιγοήμερες , δεν γνωρίζω καν αν θα γυρίσω και αφετέρου δεν θυμάμαι ακριβώς τον πραγματικό ορισμό της λέξης "διακοπές".

Τα λέμε

Ημουν φλώρος

-----------------------------------
Captain’s log
Stardate: 20070427
Ημερα ανεργίας : 4
-------------------------

Τιτλος : Ημουν φλώρος


Διαβάστε την ημέρα 3 πρώτα

Τείνω να θεωρώ τον εαυτό μου ως ενα μοναχικό λύκο και ως τέτοιος μπήκα στο λεωφορείον με προορισμό καφετέρια της Πλάκας (προσοχή στο κεφαλαίο π).

Κατα την διάρκεια της ολιγολέπτου αναμονής μου και πρωτού έμπω στο λεωφορείον επαρατήρησα εναν ευθυτενή γέροντα με καβουράκι και μπεγλέρι όστις επερπατούσε μόρτικα.
Το μάγκικο περπάτημα συνοδευόταν απο ινστρουμένταλ ήχο πενιάς οστις επήγαζε απο κασετοφωνάκι που βρισκόταν στην τσέπη του.
Το θέαμα μου εθύμισε τους ραπερς των ‘8o s με τα γιγάντια κασετόφωνα στον ώμο.....
Η πενιά ηκολούθει τον γέρον ομοιοτρόπως των ράπερς και απομακρύνετο απο τα αυτιά μου ενω ο γέρων απεμακρύνετο.
Υπο τους ήχους της πενιάς ενοιωσα αυτοστιγμή ωσαν τον Νικο Ξανθόπουλο που κουστουμαρισμένος εβάδιζε τον δρόμο της ανεργίας .
Αναλογιζόμενος την προηγούμενη ζωή μου ενοιωσα φλώρος .
Δεν υπήρξα ποτέ μάγκας αλλα στα 80'ς ήμουν μεταλάς .

Μολαταύτα εβάδισα τον μοναχικόν δρόμον πρός την καφετέριαν της Πλάκας οπου και είχον rendez vous με το μεγαλοστέλεχος της εταιρείας πετρελαιοειδών.
Στο ραντεβού με το στέλεχος ετέθηκαν όλα τα ζητήματα πλήν αυτού των ανταρτών της νήσου Sahrani (δεν αναφέρθηκα ουτε στην μικρά για λόγους τακτ , αλλα σας πληροφορώ οτι χθες το βράδι παίζαμε Counter Strike και το εννοώ )

Μετά το περας της συνέντευξης εισέπραξα υποσχέσεις ενω είδα τον εαυτό μου ως διευθυντή του πολιτικού γραφείου της Φιλτάτης και ετρόμαξα με το ζοφερό μέλλον που διεγράφεται μπρός μου . Το να γράφω προεκλογικούς λόγους που κατόπιν θα εκφωνούνται με γερμανική προφορά ήταν το μέλλον μου.
Η Ψυχεδέλεια στην πολιτική είναι το σύνθημα που επέλεξα ήδη δια τον προεκλογικό αγώνα και θεωρώ οτι μας ταιριάζει γάντι.
Η υπερνομαρχια Λακωνίας είναι δική μας.
Το ίδιο και τα πετρέλαια.....
(Της νήσου Sahrani)


Ο προγραμματισμένος Φρέντο δια το μεσημέρι εστεύθη με πλήρην επιτυχία . Τουλάχιστον ετσι φαντάζομαι διότι ΤΟΝ ΠΙΝΩ (ΤΟΝ ΦΡΕΝΤΟΝ) οσο εσεις οι ολιγοστοί διαβάζετε τούτες τες γραμμές.

Παρασκεύη μεσημέρι και ολα βαίνουν "καλώς"
Αυτά

Καθημερινή Ψυχεδέλεια

-------------------------------------
Captain's log
Stardate 20070426
Ημέρα Ανεργίας : 3
---------------------------

Ξύπνησα αργά οπως και τις δύο προηγούμενες μέρες.
Ανοιξα τον υπολογιστή και είδα τα mail μου.
Παρήγγειλα 2 Giga Ram και ενα καινούργιο monitor 21'' απο το e-shop
Παρήγγειλα μια κάρτα γραφικών απο το Πλάισιο.
Παρηγγειλα και 7 cd των Joy division απο άλλον τόπο (χλοερό)

Εκλεισα τον υπολογιστή μου γιατι παραλίγο να παραγγείλω και ενα Opel Astra Cabrio.

Τον ξανα-άνοιξα και έπαιξα μια παρτίδα Armed Assault το οποίο είχα παραγγήλει προχθές και ήρθε χθές.
Εγω ο καλύτερος παίκτης του Operation Flashpoint εχανα άρδην και οι αντάρτες της βόρειας πλευράς του νησιού Sahrani θριάμβευαν. Αλλα με την καινούργια κάρτα θα τους σκίσω τους τενεκέδες.

Με πήρε και ενα τηλέφωνο η μικρά και μιλήσαμε λίγο (κανα δίωρο)
Αποφασίσαμε απο κοινού να πάμε για φαγητό το βράδι σε κάνα Κεφαλλάρι η κάνα Πειραιά
αλλα της εξεδήλωσα την πρόθεση μου να ασχοληθώ πιότερο με εγκεφαλικά ζητήματα παρά
με αυτό που θέλει αυτή (το οποίο καθίσταται δυσχερές οταν γίνεται καπάκι μετά το φαγητό)

Ντύθηκα με το ελαφρύ κοστούμι χωρίς γραβάτα και αποφάσισα να πάω παραλία για καφέ.
Στο δρόμο κοίταγα τα μαλλιά μου στον μεσαίο καθρέφτη και είδα οτι αν και είναι πλέον απροσδιορίστου χρώματος ταιριάζουν με το πουκάμισο.
Ειχα βάλει και το γνωστό cd pink floyd να παίζει , ο ήλιος έμπαινε απο τα παράθυρα , είχε κίνηση , ολοι οι αργόσχολοι σαν εμένα είχαν βγεί έξω και πηγαιναν παραλία για καφέ και ολοι είχαν βάλει Pink Floyd στιχηματίζω και τα πουλάκια κελαηδούσαν σαλαλαλά (δεν είδα κανένα βέβαια )

Σκέφτηκα πως ήταν οταν ήμουν άνεργος για πρώτη φορά πριν απο 10 χρόνια που ήμουν εικοσιπεντηκοντούτης νεανίας.
(Τελικά επρεπε να το κάνω πιο συχνά......)

Πάρκαρα οριζόντια σε κάθετο χωρο στάθμευσης και έκλεισα τρία αυτοκίνητα εκ των οποίων το ένα είχε επιβάτες μέσα που πιθανόν προσπαθούσαν να βγούν γιαυτό εκανα μπρός για να τους απεγκλωβίσω, οπερ και εγένετο.

Μπήκα στην καφετέρια και ηταν πολύς κόσμος μέσα με κουστούμια όλοι αλλα εγω κατευθήνθηκα προς το τραπέζι της Φιλτάτης η οποία φόραγε μία φόρμα μπλέ και τυρκουάζ μπλουζάκι

Ηπιαμε απο ενα ρημαδο-φρέντο ενω εντύπωση μου έκανε οτι το κατάστημα έπαιζε μουσική απο τσόντες (μπορει να ηταν και lounge βέβαια) αλλα κανείς δεν το είχε πάρει πρέφα.
Μιλήσαμε αρκετά και την ενεθάρυνα να βάλει για υποψηφιότητα για υπερ νομάρχης Λακωνίας οπου και θα εξελέγετο παμψηφί λόγω ονοματεπωνύμου (Φρειδερίκη Χριστοφοράκου) και ιδεολογικής τοποθετήσεως.
Αλλα η φιλτάτη έχει άλλα πολιτικά και επιχειρηματικά σχέδια και δεν επέμενα.
θέλει τόσο πολύ να αγοράσει την εξαγοράσει την ABB που δεν εξεπλάγην απο την άρνησιν της δια τας ετέρας πατερναλιστκάς εναλλακτικάς.

Τελος κατέληξα στην οικία μου οπου ξανα άνοιξα τον κεντρικον υπολογιστήν και απεφάσισα
να καθαρίσω το νησί Sahrani απο τους αντάρτες και μετα να πάω για φαγητό με την μικρά.

Αυτά