Το Σχεδιο

Δεν ήταν κάποιο σχέδιο που οδηγησε τον Ιερόθεο (κατα κόσμο Ακη) να ψάξει τις λεξεις ποτάμι + χρόνος στο google.
Μπήκε λοιπόν εντελώς απο συμπτωση σ'αυτο το πορτοκαλί - κιτρινωπο μπλόγκ που εγραφε για το σημείο στο οποίο ενώνονται το παρόν με το μέλλον.
Με το παρελθον ειχε -εδω και καιρό- αρκετα προβλήματα ο Ακης και απο οτι φαίνεται θα τα ειχε και στο μέλλον

Το προηγούμενο βράδι ειχε δει στον ύπνο του οτι επέπλεε σε ενα ποτάμι ορμητικό και βαθύ που ομως δεν μπορούσε να τον μετακινήσει εκατοστό.
Ενας γέρος λέει καθόταν στην όχθη και του φώναξε να αποφασίσει αν θα προχωρήσει προς εκει που ολα καταλήγουν η προς τα κει που όλα ξεκίνησαν.
Εστω και στο ονειρο του ο Ιερόθεος ενοιωθε πλημμυρισμένος απο μια απόλυτη ελευθερία

Το σημείο αυτό - σκεφτηκε ο Ιερόθεος - βρίσκεται όχι κάπου αλλα κάποτε , και αυτό το κάποτε είναι ΤΩΡΑ ΑΚΡΙΒΩΣ οχι στο επόμενο ουτε στο προηγούμενο δευτερόλεπτο

"Αν μπορέσω να περπατήσω πανω σ'αυτο το δευτερόλεπτο θα βρεθω εκεί ή καλύτερα τότε που θέλω ...."

...Ψιθυρισε και όλα γύρω του πάγωσαν , τα τηλέφωνα , τα φώτα , οι φωνές όλα.....

Βρεθηκε μπρος στην πορτα του βιβλιοπωλείου λιγο πριν γίνουν όλα , την ανοιξε και ακουσε μεχρι το καμπανάκι απο πάνω του.
Ο γεράκος καθοταν στον πάγκο του εκει ακριβώς που τον άφησε πριν τριαντα χρόνια . Μεχρι και το ημερολόγιο απο πάνω του εγραφε Ευτυχισμένο 1976

Αν το κρατησω κλειστό το μαγαζί για σήμερα θα γίνει αυτο που θές του ειπε ο Γεροντας και ο Ιερόθεος παρατήρησε οτι ηταν ο ιδιος Γέρος που καθοταν στην οχθη του ποταμού τριαντα χρόνια αργότερα.

Κανεις δεν θα μπεί μέσα και καμια βομβα δεν θα εκραγεί συνέχισε ο Γέρος

Κοιτα το βιβλίο της ζωής σου τωρα όμως και του εδειξε ενα μάτσο λευκές σελίδες.....

Ελπίζω να χεις εμπνευση γιατι το γραφεις μονος σου..........

Χρόνος

O χρόνος τρέχει πολύ γρήγορα τωρα τελευταία , με τη ροή του αλλάζει τις επιθυμίες και τα συναισθηματα μέσα μου και μέσα σου.

Ο κόσμος αλλάζει γρήγορα τριγύρω μας ή ετσι νομίζουμε επειδή αλλάζουμε εμείς.
Εχεις σκεφτεί πολλές φορές οτι πρέπει να σταματήσεις σε ενα σημείο και να αφουγκραστείς το παρελθόν και το μέλλον.

Θα καταλάβεις πού ακριβώς πρέπει να σταματήσεις οταν δεις γυρω σου να μην κινείται τίποτε. Θα πατάς τα ξερά φύλλα στο έδαφος και θα μοιάζει σαν Φθινόπωρο. Ισως και να είναι Φθινόπωρο αν και δεν υπάρχουν εποχές

Εκείνη την στιγμή δεν θα χρειαστεί να κάνεις τίποτε μια και ο χρόνος δεν θα κυλά. Δεν θα σε δει κανείς να σταματάς μια και για τους άλλους ο χρόνος θα περνάει κανονικά.

Ουτε εσύ θα το θυμάσαι αργότερα γιατι η μνήμη σου ειναι οργανική και δουλεύει με χρόνο.
Θα θυμάσαι μονο τον αντίλαλο στο σημείο που διασταυρώνεται το παρελθόν με το μέλλον σαν τη βούη ενος ποταμού που κάποτε άκουσες.

Κατι βρήκα τελικά

Καθόμουν στην αγαπημένη θέση μου στο Qualdo (σκαμπό ειναι καθοτι το Qualdo ειναι μπάρ), κάπνιζα το προσφιλές (μου) πούρο αποφάσεων Leitterman (αρκετα βαρυ πουρο αποφάσεων για εναν αναποφάσιστο) και έπινα το προσφιλές προς εμέ πλην όμως αρκούντως αναχρονιστικό βερμούτ με κόλα (cola εννοώ).

Κατι αναχρονιστικό πρέπει να επαιζε ως μουσική, αλλα δεν επρόσεχα.
Θα μπορούσε να ηταν ο εθνικός υμνος της Πολωνίας ή μια φούγκα του Μπάχ , δεν θυμάμαι... (τωρα που το σκεφτομαι βέβαια , Μπάχ σε μπάρ....)

Τον ειδα με την ακρη του ματιου μου στον καθρέφτη (θα μπορούσα να τον δω και με το κέντρο του ματιού μου, δεν είμαι αλοίθωρος ), τον είδα λοιπόν να στέκεται αγέρωχος διπλα μου, φορωντας το γνωριμό μαυρο πουκάμισο και την γνώριμη εκφραση στο προσωπό του..

"Η ζωή ειναι ενα συνολο συμβιβασμών μικρέ " μου είπε και επαυσε με νόημα ...

" Σωστα" του απήντησα "συμβιβάζεσαι με το να εισαι γκαντέμης -ο οποίος παρεπιπτόντως φορα μαυρα πουκάμισα υπο καύσωνα χωρις να συμμετεχει σε εκδηλώσεις πενθους η σιωπηλής διαμαρτυρίας - συμβιβάζεσαι πινωντας μόνο βερμουτ , ΄παρακολουθώντας το Days of the Condor στο βιντεο καθε Σαββατο μεσημέρι στις 3.15, ισιώνοντας τα κάδρα σε ξενους τοίχους, στοιχίζοντας τις οδοντοκρεμες και τα σαμπουάν στο ντουλάπι του μπάνιου ... κτλ"

" Η γκαντεμιά ειναι ευεργετική -υπο συνθήκες"- μου απήντησε , αποφευγωντας περίτεχνα να αναφερθει στις παραξενιές που τον δερνουν ανηλεώς since birth

Δεν τον άφησα να συνεχίσει.. , πληρωσα και βγήκα απο το (προσφιλές μου) μπάρ

Και καλά έκανα διότι συζητηση μας δεν θα ειχε καμία κατάληξη....

Το κακό με τον εαυτό μου ειναι οτι με ξέρει πολύ καλά ...

Ασε που θα με ρωταγε πως τα πάω και θα του απαντούσα με την πάσα (γνωριμη προς εμέ ) ειλικρίνια.

Ευτυχως τωρα τελευταία τον συναντώ μονον κατόπιν υποβοήθησης αλκοόλ (κάτι το οποίο με ενοχλεί στο στομάχι παρεπιπτόντως).

Τωρα που το σκέφτομαι , είναι καιρος να φύγει ο
ένας πόλος απο το bipolar (πειτε μου εσεις ποιός, αν εχετε κάποια ιδέα)


YΓ

Ο ορισμος του bipolar όμως διαφερει απο περιπτωση σε περίπτωση:

Στην περιπτωση μου ο ενας πόλος είναι ο περιέργος και ο άλλος νορμάλ (με την ευρεία εννοια του όρου)

Στην περιπτωση μιας μπαταρίας ο ενας πόλος θα ήταν θετικός και ο άλλος αρνητικός

(Ο ενας πολος δεν εχει λόγο υπαρξης αν δεν υπάρχει ο άλλος)

Να δω τι θα σχολιάσετε

Ηλίας

Βρισκόμουν σε κάποιο τεραστιο στάδιο - στο διάλειμα - καποιας μεγάλης συναυλίας και το λέω αυτο γιατι η σκηνή μπροστά μου ηταν άδεια.
Ημουν ανάμεσα σε χιλιάδες νεαρούς και νεαρές που κράταγαν πανώ με το ονομα του καλλιτεχνη και κάπνιζαν τα γνωστά η επιναν μπύρες.
Προσπάθησα να πλησιάσω ενα απο αυτά τα πανώ για να δω (απο περιέργεια) σε τι συναυλία βρισκόμουν οταν θυμήθηκα οτι ολη αυτη την ώρα ήμουν αγκαζέ με μια νεαρά που το υποσυνειδητο μου δανείστηκε απο το cast γνωστού αμερικάνικου teen σηριαλ και η οποία μαλλον ηταν πιο δυνατη απο μένα ή κράταγε το μπράτσο μου απο καλή γωνία γιατι δεν με αφηνε να κουνηθώ...
Γυρισα και την κοίταξα νοιώθοντας ενοχές που δεν γουστάρω ουτε τις πολυ αδύνατες σαν και του λόγου της , ούτε το σηριαλ στο οποίο παίζει ...

- Πάμε στο μείον ένα μου είπε (σε αψογα Ελληνικά) , να πιούμε κανα ποτό...

θυμάμαι να την ακολουθώ σε ενα ασανσέρ το οποίο μας προσγείωσε σε ενα μπάρ οπου βρέθηκα να τα πίνω με αυτήν και ενα παλιό μου γνωστό, τον Ηλία - τον τελευταίο λογικά άνθρωπο που θα μπορούσες να συναντήσεις σε μπάρ (χωρις περαιτερω εξηγήσεις και σχόλια)-....
Προσπαθούσε να τον παρηγορήσει "η δικιά μου" γιατι καποια γυναικοδουλειά με ασχημη κατάληξη είχε ταράξει την καρδιά του Ηλία -του τελευταίου λογικά άνθρωπου που θα περίμενες να εχει πρόβλημα με καψούρες (χωρις περαιτερω εξηγήσεις και σχόλια)-....

Τινάχτηκα απο το κρεβάτι μου ,ενω το ρολόι του στερεοφωνικού απεναντι μου εδειχνε 4:45..
Το ονειρο δεν ηταν ακριβώς εφιάλτης αλλα ηταν πολύ ασυνήθιστο για να το αφήσω στη λήθη. Το comment του δικου μου υποσυνείδητου στο προηγούμενο post ηταν ξεκάθαρο και προσγειωτικό....

Κάποιοι με βλέπουν όπως εγώ βλέπω τον Ηλία ....

(.......Και μετα αντε να με πείσω οτι δεν χρειάζεται να αλλάξω τίποτα)

Δεν συμβαίνει τίποτα...

Εξω δεν συμβαίνει τίποτα, δεν φυσάει ουτε το παραμικρό αεράκι - κάποιοι περαστικοί θορυβοι ελαφρών ντεσιμπέλ αντιστοιχούν σε χαλασμένες εξατμίσεις και αλλους τυχαίους μικροήχους ...
Μεσα επικρατει άπνοια επίσης.
Καθώς γράφω είμαι περιτριγυρισμένος απο σιωπηλά τηλέφωνα , υπολογιστές , βιβλία και εφημερίδες ...
Η φραση Alles in Ordnung στον τίτλο του μπλόγκ φαντάζει στον απλοικό εγκεφαλό μου ως κατάρα που τελικά εκπληρώθηκε ...

Αν ο τίτλος ήταν ο προορισμός μου , μάλλον έφτασα.

Αν ο τίτλος ήταν η αφετηρία ( ή μια απο τις αφετηρίες ) σημαίνει οτι τώρα ξεκινάω...

Αλλα αυτό που δεν γουσταρα στα (οποιαδήποτε) ταξίδια ήταν το ξεκίνημα τους ....
Οχι, δεν θα πάω πουθενά .. τα ταξιδια είναι για αργους και ήρεμους συνειρμούς και εγω σκέφτομαι πολύ και κατα κόρον μαλακίες .
Οταν σκέφτομαι μαλακίες νοιώθω σαν να κατέβασα μπόμπες και μετα πονάει το κεφάλι μου.

Στο post που δεν ανεβασα ποτε για τον απολογισμό του έτους
έγραφα οτι φέτος εκανα ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς μόνος μου.
Ηταν επιλογή μου φυσικά γιατι προφασίστηκα στην φιλτάτη οτι ήθελα να περάσω αυτη την νύχτα με συγγενείς ενω στους συγγενείς είπα οτι ηθελα να περάσω την νύχτα με φίλους.
Εκει καθισμένος μπροστά στον υπολογιστή και ενω η ώρα ειχε πάει παρα κάτι πήρα την πιο ειλικρινή ευχή για Καλη Χρονιά ever.

Οι ευχές είναι gay. Δε σου εύχομαι τίποτα.
Πάρε μια βαθιά ανάσα για να αντέξεις περισσότερα ή βρες τ' αρχίδια για να αλλάξεις .

Ηταν μια τυχαία ευχή που μάλλον δεναπευθυνόταν σε μένα αλλα την παρέλαβα και υπέγραψα ..
Δεν βρήκα ποτε τ αρχίδια να αλλάξω οτι χρειαζόταν αλλαγή αλλα σκέφτομαι οτι ισως ειναι καλύτερα έτσι διοτι ειχα παρει την ιδια ευχη και στο παρελθόν αλλα ουτε τοτε άλλαξα κάτι.
Γιατι να είμαι ασυνεπής με τον εαυτό μου ?

Τωρα δεν χρειάζεται να αλλάξω τίποτε ........
..........Alles in Ordnung

Alles in [Ordnung]

Οσο πορευόμαστε στον ανηφορικό (η κατηφορικό, εξαρτάται απο σημείο που ξεκινάς) δρόμο που ονομάζουμε ζωή, τόσο περισσότερο αποκτούμε μια καλύτερη γνώση των αντικειμένων που υπάρχουν απ'έξω μας και μας περιβάλλουν και των καταστάσεων που αναπτύσσονται μέσα μας και ονομάζονται συναισθήματα.

Τις περισσότερες φορες ξέρουμε γιατι είμαστε χαρούμενοι ή στεναχωρημένοι.Επίσης -συνήθως- μπορούμε να διακρίνουμε μια καφετιέρα απο ενα ξυπνητήρι , το γατί απο το σκυλί και τη Φεράρι απο το σαραβαλο

Η ικανότητα μας αυτή ονομάζεται Γενική Αντίληψη.

Ειναι ευκολότερο να παρατηρούμε κυρίως τα αντικείμενα και τις καταστάσεις που υπάρχουν απ'εξω μας .
Σχεδόν πάντα και για λόγους ευκολίας αναλωνόμαστε μόνο στην παρατήρηση του εξωτερικού κόσμου χρησιμοποιώντας τα συμπεράσματα ως "μπούσουλα" για το τι θα πρέπει να αναπτύσσεται μέσα μας ως συναίσθημα.
Αυτο αφενός θεωρείται φυσιολογικό διοτι ετσι γίνονται οι άνθρωποι "fit" στην κοινωνία που τους περιβάλλει και αφετέρου μια τετοια στάση ζωής προωθεί την αρχή της επιβίωσης και αυτοσυντήρησης (δες εποχή των σπηλαίων).

Στην περίπτωση που κάποιος -μεγαλώνοντας- θεωρήσει οτι η η κοινωνική συμπεριφορά του πρέπει να εξαρτάται απο κάποια συναισθήματα που αυτός θεωρεί αξιωματικά δεμένα με την ανθρώπινη φύση του τότε εχουμε εναν ανθρωπο που διαφέρει.....
Παραδείγματα δεν εχω διαθέσιμα αλλα φαντάζομαι οτι γίνομαι αντιληπτός

Εχουμε κάποιον που δεν είναι διπλωμάτης , γλύφτης , οπορτουνιστής (μου αρέσει αυτη η λέξη) κάποιον που είναι ερασιτεχνης στα γκομενικά , "βλάκας" στα επαγγελματικά κτλ....

Ολοι οι υπόλοιποι well adjusted , μπορούν να ανεχτούν τετοια περίεργα τυπάκια δίπλα τους , στον κύκλο τους , στο address book τους ?

------------------------------------------------
ΥΓ
Τι μας λες ρε φίλε καλοκαιριάτικα.....δεν βάζεις κανα βιντεοκλίπ , μου θες και φιλοσοφίες .......Συμφωνώ....
Το τραγουδάκι που ακολουθεί αφιερωμένο σε όλους σας... ακούστε το τέρμα

Dancing in the Dark

Ακολουθώντας την οδο της μηδενικής σκέψεως και εμπνεύσεως σκεφτόταν να ανεβάσει ενα video του Bruce Springsteen , να πετάξει και τους στιχους copy - paste και αυτό θα ηταν όλο....
Αλλο ένα post ....

Ετσι και αλλιώς οι περισσότεροι φίλοι και εχθροί που τον διάβαζαν είχαν φύγει σε αδεια.

Ειχε πολλά πράγματα να γράψει αλλα δεν μπορούσε να τα κατεβάσει απο τον εγκέφαλο στο πληκτρολόγιο.....

Το πρώτο πρόβλημα ήταν οτι ενοιωθε τον πραγματικό του εαυτό του να βρίσκεται αλλού!
Οχι πολύ μακριά του αλλα ούτε και ακριβώς μέσα του.....
Ο πραγματικός του εαυτος στεκόταν παράμερα σαν τρίτος παρατηρητής και δεν χρειαζόταν καθολου να παρέμβει διοτι ολα γινονταν θαρρείς απο μόνα τους ....
Ο ίδιος μιλαγε μηχανικά , εγραφε μηχανικά , δούλευε μηχανικά και το κυριότερο σκεφτόταν και αισθανόταν μηχανικα χωρίς ιχνος συνείδησης
Παντα ετσι πρεπει να γινόταν εδω και χρόνια απλά τωρα το έβλεπε καθαρά οτι ο πραγματικός εαυτός του ηταν ο παρατηρητής της ζωής του.

Και κάτι άλλο : o χρόνος κυλούσε πολύ αργά ΠΛΕΟΝ στην ζωή που παρατηρούσε και αυτο ηταν το δευτερο πρόβλημα... Ισως το πιο σοβαρό.
Οι σκεψεις εναλλάσονταν τοσο γοργά στο μυαλό του που πλέον δεν προλάβαινε να τις εκφράσει.
Το αιτιο με το αποτελεσμα μπερδεύονταν μεταξύ τους και ο ψυχολογικός του χρόνος κύλαγε πολλές φορές ανάποδα,πράγμα σπάνιο αλλα ωστόσο υπαρκτό στη διεθνη βιβλιογραφία.

Τελικά αποφασισε να ανεβάσει το video clip και να τελειώνει με τα πόστ και τις περίεργες σκέψεις

Face in the crowd

Ειμαι χωμένος στην πολυθρόνα "κήπου" της συνοικιακής καφετέριας.
Εσυ κάθεσαι απεναντι μου.
Κοσμος τριγύρω μας -πιτσιρίκια κυρίως - με την ευρεία εννοια του ορου.
Νοιωθω πρόσωπο στο πλήθος .....

Ολοι χειρονομούν γελάνε και μιλάνε δυνατά , εμείς οι δυό είμαστε στο silent mode.
Σκεφτόμαστε το ίδιο πράγμα προφανώς , γελάμε και αυτο επαναλαμβάνεται 4-5 φορές.
Η κοπέλα στο διπλανό τραπέζι μας κοιτά περίεργα ..... που να ξερε !

Σε κοιτάω πίσω απο το τεράστιο ποτηρι μπύρας και θυμάμαι την αντίστοιχη σκηνή πριν απο 13 χρόνια στο Βέλγιο .
Δεν φαίνεται να έχεις αλλάξει καθόλου απο τότε , τουλάχιστον ετσι όπως σε βλέπω πίσω απο το τεράστιο ποτήρι μπύρας .
Προσπαθώ να δεχτώ ατάραχος ενα κύμα αναμνήσεων που αποτελείται απο χιλιάδες , τι λέω ..εκατομύρια στιγμές.. που ολες ειναι ξεχωριστές και όλες γίνονται ένα με το παρόν.

Ψιθυρίζεις χωρίς λόγια τους στίχους του τραγουδιού που ακούγεται :

Before all of this ,ever went down
in another place, another town,
you were just a face in the crowd
out in the street,
walking around
A face in the crowd
Out of a dream, out of the sky

...Και αν ολα γυρω μου ηταν σκόνη και τιποτε απο αυτα δεν είχε συμβεί
ημουν καπου αλλού σε μια άλλη πόλη
θα ησουν (για μένα) ενα πρόσωπο στο πλήθος .....

Απομυθοποίηση

Προσγειώσουου λέμεε..........

Η απομυθοποίηση -γνωστή και ως προσγείωση- είναι ενα περίεργο πράμα.
Μου 'ρχεται έξαφνα και απροειδοποίητα , εκεί που κάθομαι μπρος στο computer ή στο μπαλκόνι και ρεμβάζω .
Δεν νοιώθω τιποτε περίεργο η εξωπραγματικό με την απότομη προσγείωση παρα μόνο την πραγματικότητα να με χτυπάει στο κεφάλι.
Σαν το αμόνι που πέφτει στο κεφάλι των cartoon και τα κάνει flat , ενα πράμα.

Δίνω τρία προσωπικά παραδείγματα απομυθοποίησης του τρίπτυχου της προσωπικής ανδρικής μικροαστικής επιτυχίας ήτοι :
Καριέρα - Αυτοκίνητο - Γκόμενα


1. Η *πολυεθνική* με το δύσκολο όνομα στην οποία και εργάζομαι είναι στην πραγματικότητα υπεράκτια εταιρεία του ανηψιού του Μπαρμπα Γεράσιμου που εχει το γωνιακό περίπτερο στη Δαβάκη.
Η συμπεριφορά του αφεντικού μου εξηγείται με βάση την κληρονομικότητα που χαρακτηρίζει την συμπαθη τάξη των περιπτεράδων και πολλάκις την θεωρία του Δαρβίνου περι εξελίξεως των ειδών.
Στην περιπτωση μας ο Λαχανεμπορας ή περιπτεράς εξελλίσεται σε CEO.
"Ποιον περίμενες να βρείς στα Πετράλωνα , τον Ρότσιλντ?"

2. Η κουρσάρα που χρεώθηκα να αγοράσω - το επώνυμο 2L στην καλύτερη τιμή της αγοράς - τρίζει ολόκληρη σε ταχύτητες πάνω απο 100km/h γιατι είναι Μade in Τουρκάι. Γιαυτό και μπόρεσα να το αγοράσω.
Πόσα να μου δώσει και ο τέως Λαχανέμπορας ?

3. H "killer" ντιβο-γκόμενα που κυνηγάω , χωρίς τρια περάσματα εξωτερικού σοβά θα έμοιαζε με οικοδομικό υλικό κατεδαφίσεως ή κοινώς μπάζο.
Στην πραγματικότητα ειναι δυσλεκτική με εμφανές πρόβλημα προγναθισμού.
Τα δυο τελευταία χαρακτηριστικά εξηγούν την ντιβο- λακωνική της συμπεριφορά που κάποτε με γοήτευσε (η σιωπή ειναι χρυσός που λέμε).
Μαλλον ειχα καιρο να ...

Παρακάτω διαβάστε (αν θέλετε) γιατί ο εγκέφαλος δημιουργεί μύθους (ειδικα οταν εχεις καιρο να )
------------------------------------------------
Χρησιμοποιώντας κομπιουτερίστικη ορολογία θα έλεγα οτι ο άνθρωπος είναι ενα δίκτυο υπολογιστών με σοβαρά προβλήματα χωρητικότητας και bandwidth. Δεν μπορεί να τα θυμάσαι όλα , ρε φίλε...δεν εχουμε χωρητικότητα.
Το κέντρο του εγκεφάλου που αποφασίζει τι θα θυμάσαι και τι όχι ονομάζεται "Ιππόκαμπος" . Πρόκειται για ενα εντελώς ηλίθιο κέντρο του εγκεφάλου!
Γιατι εκτός του οτι αποφασίζει τι θα θυμάσαι και τι όχι ...διογκώνει υπερβολικά κάποιες απο τις ιδιότητες των πραγμάτων που βλέπουμε και τους βάζει tags ώστε να τα θυμόμαστε ευκολότερα......
Με άλλα λόγια συνεργεί στο να δημιουργούνται μύθοι , στερεότυπα και ψυχεδέλειες μεσα στο "ξερό" κεφάλι σου
Η σκληρή πραγματικότητα διαφέρει ΣΥΝΗΘΩΣ απο αυτό που ΘΥΜΑΣΑΙ ΟΤΙ ΕΙΔΕΣ
και το οποίο μετά διόγκωσες με λάθος συνειρμούς και στο οποίο επένδυσες ΚΑΚΩΣ ΣΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ.
-----------------------------------------------------

Απο την απομυθοποίηση που με χτύπησε μεσοβδόμαδα με "πόνεσε" μόνο ένα πράγμα :

OTI ΕΧΑΣΑ ΣΧΕΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΤΑΤΗ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ (δες περίπτωση 3) ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΟΡΕΨΩ ΙΝΔΙΚΟ RAP ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΩ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ.
ΗΤΑΝ ΜΠΑΖΟ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΙ

ΝΑ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:




ΥΓ - 1
Καποιοι δεν μπορουν να δουν το βίντεο γιατι ο διαχειριστης του δικτύου ΤΟΥΣ κόβει το You Tube για λόγους bandwidth και χωρητικότητας δες και εδώ


ΥΓ - 2
Πασα ομοιότης ειναι συμπτωματικη, δεν ειμαι εγω στο βίδεο . Απλά του μοιάζω

[Δεν φεύγω]

12.06.2007
Δεν είχα καμία έμπνευση και καμία διάθεση να γράψω καινούριο post και σκόπευα να αφήσω το προηγούμενο ως "πρωτοσέλιδο" για ενα μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το ξαναδιάβασα όμως και δεν μου άρεσε καθόλου ( μα καθόλου) !
Το ιδιο χάλι έχουν και τα υπόλοιπα draft μου , τα οποία και σκοπεύω να αφήσω στο ψυγείο σαν τις ξινισμένες τσιπούρες.
Θα "πετάξω" το παρόν πόστ -με τα κρυφα μηνύματα- πάνω απο το παλιό μπας και διασώσω μέρος απο τον εγωισμό μου ως blogger και ως άντρας. Μαλακία,Ε ?
---------------------------------------------------------

Παρότι "με βλέπετε" μπροστά σας, εχω φύγει εδώ και λίγο καιρό. Στο "πόδι" μου έχω αφήσει εναν υπηρεσιακό εαυτό που δουλεύει , πάει super market , φτιάχνει φυσικό χυμό πορτοκαλιού και γερμανικό πρωινό και παίρνει ανελλειπώς τα χάπια του Θυρεοειδή και τα άλλα που είναι πιο δυνατά και τα παίρνεις μονον με γεμάτο στομάχι.
Ειναι τυπικές δουλειές για ένα Purchaser ολα τα παραπάνω γιαυτό τα κάνω (κάνει) με σχετική άνεση και ευκολία.
Λόγω της πολυετούς προυπηρεσίας και της σχετικής εκπαίδευσης ,πιστεύω.
Δεν ξέρω.....

Η φυγή μου ηταν μια ακόμα πράξη *[ακυρο : η φυγή είναι ενα συνολο πράξεων] αρκετά συνειδητή.
Απο ενα πεζό και τεχνοκράτη τύπο σαν εμένα δεν πρέπει να περιμένετε μια καλή εξήγηση του γιατί έφυγα ....(ακριβώς)

Επικεντρώνω όμως τις προσπάθειες μου στο να εντοπίσω που ακριβώς πήγα.

Θα με βρω , που θα πάει?

Σύννεφα

Η βασική διαφορά του ανθρώπινου εγκεφάλου με το σύστημα ολοκληρωμένων κυκλωμάτων που αποκαλούμε υπολογιστή η ρομποτ , είναι το συναίσθημα.
Το emotion chip και ο αλγόριθμος προσομοίωσης του ανθρώπινου συναισθήματος σε μηχανή θα ήταν ενα έργο αντάξιο νόμπελ αλλα εν πολλοίς άτοπο.
Σκοπος μας είναι να βελτιώνουμε την απόδοση των υπολογιστών και όχι να τους χαντακώνουμε βάζοντας τους παραμέτρους οπως το συναίσθημα.........

Αυτά σκεφτόταν και σταμάτησε να πάρει μια ανάσα γιατί συνήθως σκέφτεται σοβαρά θέματα όταν κάνει τζόγκινγκ . Ειχε ήδη αρχίσει να ψιχαλίζει και αυτή αντανακλαστικά σήκωσε την κουκούλα απο την φόρμα της .........
Είχε κλάψει και απογοητευτεί πολλές φορές στην ζωή της , όπως όλοι μας.
Κάποιες στιγμές είχε νοιώσει ευτυχισμένη, αλλα η ευτυχία είναι τόσο υποκειμενική που κάποιοι την φαντάζονται σαν αυτοκίνητο ,σπίτι , πισίνα η σπίτι με πισίνα και αυτο την αηδίαζε γιατι είχε ολα αυτά αλλα συνήθως δεν ήταν ευτυχισμένη....
Σκοπός μας όμως πρέπει να είναι η εκλογίκευση των συναισθημάτων και η προσομοίωση της depression free συμπεριφοράς των υπολογιστών στους ανθρώπους.
Τελικά στεναχωριόμαστε για πράγματα που δεν αξίζει ...........


Τον είδε να βαδίζει προς το μέρος της και σκέφτηκε οτι αυτός ηταν το ζωντανό παράδειγμα των συλλογισμών της.Υποτίθεται οτι είχε κάποια επαγγελματική συνάντηση στο ξενοδοχείο πιο κάτω αλλα μάλλον τελείωσε πιο γρήγορα.........

-Πως πάς ?

-Ολα καλά .....της απάντησε αυτός και είχε ένα αγέρωχο βλέμμα και μια φωτεινή επιγραφή πάνω απο το κεφάλι του που έγραφε "ΔΕΝ ΜΑΣΑΩ ΡΕ"

Οπως τον κοίταζε είδε τα σύννεφα να μαζεύονται πάνω απο το κεφάλι του , το ίδιο είδε και στα μάτια του αλλα δεν είπε τίποτα.
Σκέφτηκε μόνο οτι έπρεπε να σταματήσει να σκέφτεται οταν κάνει τζόγκινγκ.............